[RECENZJA] Jericho

Akcja serialu rozgrywa się w niewielkim miasteczku w Stanach Zjednoczonych. Życie wszystkich jego mieszkańców ulega zmianie, kiedy na niebie ukazuje się grzyb atomowy. Okazuje się, że w USA doszło do serii wybuchów nuklearnych, a większość miast zostało zniszczonych.

Więcej…

[RECENZJA] The Divide

The Divide to film, który przeszedł prawie niezauważony przez publiczność choć powstał już w 2011 r. Osobiście trafiłem na niego przypadkiem i ponieważ jest naprawdę mocny nie mogłem powstrzymać się przed jego opisaniem . Co prawda można się czepiać różnych nieścisłości czy drobnych błędów w produkcji, dzieło to jednak porusza do głębi.

Więcej…

[RECENZJA] Crépuscule

Crépuscule to francuski animowany short opowiadający losy bezimiennego ocalałego, który wędruję wśród ruin zniszczonej metropolii. Oprawa produkcji utrzymana jest w minimalistycznym klimacie. Film, pomimo, iż krótki opowiada historię pasjonującą i naznaczoną przez kilka fabularnych zwrotów. Wyraźnie widać, że autorom zależało na ukazaniu bezwzględności człowieka wobec trudnych warunków życia.

Tomasz Depczyński

Radioaktywny Redaktor

  

Plusy:      + swoisty minimalizm      + zaskakujący zwrot fabularny         Minusy:      - wykonanie nie każdemu się spodoba          Sedno klimatu: Przesłanie płynące z przedstawionej historii.

Radioaktywny Ranking! Jak oceniasz Crépuscule?   Podobał Ci się artykuł? Daj nam o tym znać!

Więcej…

[RECENZJA] Skyfall

Skyfall to fanowski short stworzony w 2006 roku przez Matt'a Birketta-Smitha. Pierwsza cześć produkcji, jest monologiem narratora z przewijającymi się w tle panoramami . Druga, prezentuję natomiast w zaskakujący sposób miasto niszczone przez wybuch jądrowy - destrukcja zostaje ukazana "od tyłu", przez co na naszych oczach budynki stają się ponownie całością, a grzyb atomowy ustępuję miejsca błękitnemu niebu. Pomimo iż film jest niezwykle krótki, warto go obejrzeć właśnie ze względu na te szczególne sceny.

Godspeed You! Black Emperor - The Dead Flag Blues

Samochód stanął w płomieniach. Nie ma żadnego kierowcy
I kanały mętne są od tysiąca samotnych samobójstw
I wieje ciemny, nocny wiatr

Uwięziono nas w brzuchu tej potwornej machiny, która wykrwawia się na śmierć
Słońce upadło
I bilbordy wpatrują się w nas pożądliwie
I sztandary opadły martwe na szczytach swych słupów

A było tak:

Budynki runęły na siebie
Matki wyciągały dzieci z gruzów, wyrywając z rozpaczy swe włosy
Sylwetki wyglądały tak pięknie na tle płonącego nieba
Powykręcane kawałki metalu pięły się ku górze
Wszystko skąpane było w przezroczystym pomarańczowym dymie
Powiedziałem - 'Pocałuj mnie, jesteś tak piękna...
A to naprawdę nasze ostatnie dni

Złapałaś moją rękę i zanurzyliśmy się w tym
Niczym w śnie na jawie albo w gorączce

Zbudziliśmy się pewnego ranka i spadliśmy jeszcze niżej
Z pewnością była to dolina śmierci
Otwarłem mój portfel
I był pełen krwi

Źródło tłumaczenia -  KLIK

Tomasz Depczyński

Radioaktywny Redaktor

Plusy:      + nastrojowy lektor      + efekt odwrócenia filmu - "składanie" budynków    Minusy:      - wykonanie techniczne mogłoby być lepsze    Sedno klimatu: Scena "składania" budynków.

Radioaktywny Ranking! Jak oceniasz Skyfall?   Podobał Ci się artykuł? Daj nam o tym znać!

Więcej…

[RECENZJA] White

W świecie, w którym nie ma nic prócz zimna samotna kobieta podąża za swoim przeznaczeniem przemierzając śnieżne pustkowia. Czy uda się jej znaleźć szczęście i bezpieczeństwo?

Już od pierwszych chwil trwania produkcji charakterystyczny zimowy klimat wykreowany przez Patrica Bovina całkowicie pochłania odbiorcę swoim pięknem. Śnieżne i lodowe pejzaże z jednej strony urzekają, z drugiej zaś emanują grozą - nie każdy jest bowiem w stanie znieść surowe warunki nowego świata. Klimat potęguje nastrojowa, delikatna muzyka oraz zaskakujący narrator opowiadający historie kobiety. Akcja płynie powoli i często przerywana jest przez świetnie wykonane panoramy. 

White pod względem technicznym jest wykonane bardzo starannie - począwszy od ujęć, a kończąc na wyglądzie pogrążonych w zimowym śnie ciał. Fabuła rozkręca się powoli i od początku podąża w jednym kierunku - uzasadnieniu początkowego zaskoczenia osobą narratora. Nie brak tu jednak emocjonalnych chwil i kilku zwrotów akcji.

Choć White to produkcja amatorska, jest to dzieło kompletne pod każdym względem.

Pełna wersja filmu:

Tomasz Depczyński

Radioaktywny Redaktor

Plusy:      + charakterystyczny zimowy klimat     + bardzo dobre wykonanie techniczne     + ciekawy sposób narracji     + nastrojowa muzyka    Minusy:      - swoisty minimalizm nie każdemu musi przypaść do gustu         Sedno klimatu: Zimowe pejzaże oraz nastrojowa muzyka.

Radioaktywny Ranking! Jak oceniasz White?   Podobał Ci się artykuł? Daj nam o tym znać!

Więcej…

Snowpiercer. Arka przyszłości

   Kiedy świat pokryje śnieżna zaspa, a poruszający się po całym świecie pociąg będzie ostatnim miejsce istnienia ludzi, na jaw wyjdzie wiele słabości i mrocznych stron każdego z nas. Temu wszystkiemu postawić się musi jeden człowiek.

   Koreański reżyser Joon-ho-Bong postanowił przedstawić nam świat w nieco mrocznych barwach. Film nie jest kolejnym dziełem przedstawiającym ludzkość ratującą się z opresji. O nie... Tym razem zajrzymy w najciemniejsze zakamarki samych siebie.
   Oglądając film, byłem nastawiony na kolejną produkcję, do której można usiąść i za pewien czas o niej zapomnieć. Jednak na szczęście było to wręcz niemożliwe. Emocje, które towarzyszyły mi podczas seansu, były przeogromne. Raz się śmiałem, a raz wbijałem paznokcie w fotel przez narastające napięcie. Każda decyzja bohaterów zaskakiwała mnie coraz bardziej. W końcu doczekałem się czegoś, co przedstawia ludzką naturę w sposób realny. Nie ma tu miejsca na litość i troskę wobec innych w przypadku totalnej zagłady ludzkości.

   Każdy z osobna został przydzielony do pewnej grupy społecznej. Wagony pociągu przedstawiały ich granice. Ci, którzy znaczyli nie więcej niż zwykły śmieć, znajdowali się na samym końcu. Hierarchia rosła wraz ze zbliżaniem się do czoła pociągu, gdzie mieszkał władca. Co się stanie, jeżeli ludzie z końca, będą chcieli być na początku? By dowiedzieć się tego, należy obejrzeć film ;)

   Nie tylko fabuła jest na wysokim poziomie. Scenografia również prezentuje się bardzo dobrze. Każdy wagon został zaprojektowany w sposób wyjątkowy - największe wrażenie zrobił na mnie wagon ze zwierzętami morskimi. Były również momenty, w których pociąg przejeżdżał nad urwiskiem i jako osoba z wielkim lękiem wysokości, naprawdę się bałem. Stworzone przez twórców widoki również zawsze cieszyły oko. Te wszystkie budynki pokryte śniegiem... Coś pięknego.

   Pozostało nam już tylko ocenić grę aktorską. Jak wszędzie, tak i tutaj nie mam nic do zarzucenia, ponieważ każdy aktor spisał się na medal. Nie było sztuczności, a każda scena została odegrana tak, jak miała być.

   Złe strony? Jak dla mnie ten tytuł ich nie posiada. Jedyna rzecz, którą mogę tu przypisać to antyutopijna tematyka. Jest to jednocześnie plus jak i minus. Niektórzy lubią „happy end'y”, a w tym filmie ich nie doświadczymy. Miłośnikom komedii romantycznych i typowych amerykańskich produkcji odradzam oglądanie. Również osoby, które wierzą, że człowiek jest dobrem i nie chcą zmieniać tego poglądu, też nie powinny sięgać po ten tytuł.

   Podsumowując. Śmiało mogę powiedzieć, że to jeden z lepszych filmów, jakie kiedykolwiek oglądałem. Jest w nim wszystko to, czego szukałem. W tym najważniejsze - brutalne, ale jakże realistyczne przedstawienie postapokaliptycznej ludzkości.

Łukasz Rzadkowski

Trailer:

 

Więcej…