Wieża

Wyrusz z Iskrą i Nauczycielem w najmroczniejsze, skrywające wiele tajemnic rejony Wrocławia roku 2033. Podziemne arterie tego miasta to miejsce, w którym śmierć wcale nie wydaje się najgorszym możliwym losem; przekonają się o tym na własnej skórze bohaterowie „Wieży”.

Fallout 4

Najnowsza część postapokaliptycznej serii osadzonej w ruinach zniszczonej przez atom Ameryki. Jak wiedzie się życie na terenach wspólnoty 200 lat po apokalipsie?

Metro 2035

Glukhovsky postarał się, by ostatni tom kompletnej już trylogii pozostawił w czytelniku niezatarte wrażenie. „Zwyczajny i znajomy świat Metra postawiłem na głowie, tak więc tych, którzy czytali Metro 2033 czeka mnóstwo odkryć i niespodzianek. A tym, którzy swój kontakt z Metrem zaczynają od tej właśnie książki, oddaję sensacyjną, emocjonalną, mocną powieść – myślę, że nie pozwoli im się nudzić”.

Mad Max

Growa adaptacja znanego, postapokaliptycznego uniwersum stworzona przez Avalanche Studios. Czy twórcy wpasowali się w klimat klasycznej serii?

Rycerze Pustkowi

Rycerze Pustkowi to postapokaliptyczna gra planszowa dla 2-4 osób, osadzona w ruinach postapokaliptycznej Australii. Wciel się w jednego z dwunastu bohaterów i przeżyj najniebezpieczniejszą przygodę swojego życia!

Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Gra inna. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Gra inna. Pokaż wszystkie posty

wtorek, 4 sierpnia 2015

[RECENZJA] S.T.A.L.K.E.R. Cień Czarnobyla


Wiele lat temu w internecie oraz prasie komputerowej, pojawiły się informację, iż ukraińskie studio GSC Game World rozpoczęło pracę nad niezwykle ciekawie zapowiadającym się tytułem. Projektów i pomysłów była masa, jednak twórcy gry, z każdym kolejnym rokiem wprowadzali do projektu wiele zmian. Nie wnikam jak zmiany te wpłynęły na całość, skupie się raczej na stwierdzeniu twardych i niepodważalnych faktów, zaczynając od tego, że po wielu latach oczekiwań, nareszcie w nasze ręce trafia S.T.A.L.K.E.R.: Cień Czarnobyla.

Mógłbym pisać długo, o tym do czego autorzy nawiązywali, skąd czerpali inspiracje i pomysły, jednak wolę ten temat nieco skrócić. Myślę, że większa część ludzi żyjąca w środkowo-wschodniej europie wie o tragicznym wydarzeniu z roku 1986, wydarzeniu które zmieniło świat na zawsze. Dla rzeszy niewtajemniczonej przypomnę, że 26 kwietnia wyżej wspomnianego roku, miał miejsce wybuch reaktora jądrowego w Czarnobylu. Katastrofa ta pochłonęła wiele ofiar, jeszcze większa liczba ludności odczuwała dotkliwe skutki napromieniowania (białaczki, nowotwory). To właśnie ten tragiczny wybuch, jest największą inspiracją autorów i cała akcja oparta jest o wydarzenia, które miały miejsce po nim. Uciekając w świat wirtualny, w roku 2006 miał miejsce kolejny wybuch, tym razem jego okoliczności były nieco bardziej podejrzane. Na cały skażony teren, została założona kwarantanna, której pilnie strzegą ukraińskie wojska. Sama akcja zaczyna się w roku 2012 i to właśnie wtedy mamy pierwsze zetknięcie z szarą rzeczywistością. Znajdujemy się wewnątrz strefy, nie wiemy kim jesteśmy, nie wiem co się z nami działo, jedyne co wiemy to fakt, iż musimy zabić jednego ze stalkerów. Kim w ogóle są stalkerzy? Postacie te zostały wykreowane przez braci Strugackich, a twórcy gry, postanowili pomysł rosyjskich pisarzy wprowadzić do świata wirtualnego. Ja określiłbym ich jako ludzi, którzy nie unikają niebezpieczeństw, walki, a wszystko tylko po to, aby się wzbogacić. Są to osoby znające strefę jak nikt, wiedzące o co im chodzi i uparcie dążące do celu. Nie chcę zdradzać więcej na temat fabuły, ponieważ jej odkrywanie sprawia wiele frajdy i nie chcę was pozbawić tej przyjemności. Tak więc ruszamy na podbój strefy.


Recenzja gry S.T.A.L.K.E.R.: Cień Czarnobyla


S.T.A.L.K.E.R: Cień Czarnobyla jest thrillerem FPP, z elementami RPG. Sam klimat, tematyka oraz fabuła, wprowadza nieco grozy, dodatkowo mamy tu do czynienia z “questami” (zadaniami), rozmowami z NPC, handlem, zbieraniem artefaktów, a to są pewne charakterystyczne cechy RPG. Wspominam o tym, gdyż chciałbym na początku zaznaczyć, iż nie mamy tu do czynienia ze zwykłym shooterem, który pozwoli nam beztrosko chodzić i strzelać do dość ułomnych przeciwników.

Cała mapa została podzielona na levele, które ładują się przy dotarciu do odpowiedniego punktu. System ten ma na celu usprawnienie rozgrywki i rolę swoją spełnia, jednak niektórym bardziej pasuje doładowywanie dynamiczne zastosowane np. w Gothic 3. Ogólnie obszar strefy jest bardzo duży i minie wiele czasu, zanim poznamy każdy jej zakamarek. Ja osobiście uważam, że system ten byłby dobry, gdyby nie jeden mały drobiazg, o którym wspomnę już za chwilę.


Recenzja gry S.T.A.L.K.E.R.: Cień Czarnobyla


Pora powiedzieć nieco więcej o warunkach panujących w samej strefie oraz o tym, na co możemy w niej napotkać. Oprócz “łowców skarbów” oraz wspomnianej już ukraińskiej armii, na obszarze w którym toczyć będzie się akcja, możemy wyróżnić kilka grup. Pierwszą z nich są bandyci, którzy zaatakują każdego, a spowodowane jest to faktem, iż są to ludzie nastawieni na grabież i zysk cudzym kosztem. Nie zawahają się pozbawić Cię życia, jednak na szczęście, są to jednostki dość słabo wyposażone i w sumie jedne z mniej groźnych. Najemnicy nieco różnią się od rabusiów, przede wszystkim mają o wiele lepszy ekwipunek, ale również i wyszkoleni. Do końca nie wiadomo czego można się po nich spodziewać. Równie niebezpieczne są siły specjalne oraz wojskowi stalkerzy, jeszcze lepiej uzbrojeni i na dodatek działający na zlecenie armii. W strefie napotkamy też na dość duża ilość mutantów. Konkretniej mówiąc, będą to zwierzęta (psy, dziki), które uległy mutacji w skutek napromieniowania. Nie są one bardzo groźne, jednak jeżeli tylko istnieje możliwość, należy się ich pozbyć. W dalszych etapach gry, natrafimy na Zombie, krwiopijców oraz kilka innych bestii. Warto tu zaznaczyć, iż niektóre z nich mają niesamowite umiejętności. Jedni potrafią skakać na duże odległości, inni potrafią znikać, a jeszcze inni kontrolować umysły ludzi. Na te jednostki, trzeba uważać, gdyż chwila nieuwagi może zakończyć się tragicznie.

Dodatkowo mamy tu też kilka frakcji wyznających konkretną politykę. Pierwszą jest grupa Powinność, która pomaga rządowi oraz wojsku walczyć z mutantami oraz innymi ugrupowaniami, które niekoniecznie popierają ich działania. Żołnierze którzy do niej należą są dość dobrze wyposażeni i osiedlają się w miastach. Kolejna organizacja to Wolność, w której skład wchodzą świetnie wyszkoleni i zorganizowani ludzie. Zajmują oni stare wojskowe magazyny na północy i toczą ciągle walki z Powinnością. Ostatni i w sumie najbardziej neutralni są ekolodzy. Do grupy tej zaliczają się naukowcy, którzy próbują zrozumieć otaczającą ich rzeczywistośći, przeprowadzając wiele badań i eksperymentów. Tyle jeżeli chodzi o organizmy żywe. Poruszając się po strefie nie tylko musimy mieć oczy z tyłu głowy, ale też musimy słuchać co sygnalizują nam detektory. Nie możemy zapomnieć o tym, iż cała strefa, jest terenem skażonym radioaktywnie. Dodatkowo w wyniku destabilizacji, natura przygotowała dla nas psikusa w postaci anomali. Jedne wynikają z zaburzeń grawitacji, inne powodują niesamowite wyładowania elektryczne, kolejne tworzą sadzawki wypełnione dziwnymi substancjami. Jedno jest pewne - anomalie są niezwykle niebezpieczne i mogą zabić bez problemu. Jest jednak coś, co sprawia iż zjawiska te są tak wyjątkowe. Przy wszystkich procesach jakie zachodzą, tworzone są artefakty o niesamowitych cechach. Niektóre z nich regenerują życie, inne pozwalają uodpornić się na promieniowanie, jeszcze inne zwiększają kondycję. Jest to towar najchętniej kupowany, najbardziej pożądany oraz cenny. To właśnie ich kolekcjonowaniem i sprzedawaniem trudzą się Stalkerzy.


Recenzja gry S.T.A.L.K.E.R.: Cień Czarnobyla


Ponieważ wiemy już na możemy natrafić, przydałoby się powiedzieć, czym się można bronić w S.T.A.L.K.E.R: Cień Czarnobyla. Arsenał jaki autorzy oddali nam do dyspozycji jest bardzo duży. Od zwykłych 9mm pistoletów, przez shotguny, karabiny, karabiny snajperskie, wyrzutnie rakiet, granaty, na miotaczach promieni skończywszy. Broni jest co niemiara, każda z nich ma swoje wady i zalety, każda posiada odmienną amunicję. Dodatkowo są też specjalne naboje, które są droższe i rzadsze, ale bardziej efektywne od zwykłych. Aby chronić nas przed różnymi czynnikami zewnętrznymi, stworzone zostało wiele kombinezonów. Każdy z nich daje nam ochronę: jedne uodparniają nas na działania elektryczne, chemiczne, promieniotwórcze, a inne na fizyczne. Oprócz tego, nasz bohater spotka w grze wiele przedmiotów, które może sprzedać lub wykorzystać. Masy apteczek, bandaży, napojów, czy chociażby jedzenia. Jak już wcześniej wspomniałem, głównym towarem handlowym są artefakty, jednak nikt nie zabrania handlowania bronią, amunicją czy też innymi przedmiotami.

Wszystkie rzeczy będziemy mogli zabrać od zabitych ludzi. Dodatkowo, autorzy przygotowali dla nas specjalne skrytki, w których ukryte są dość cenne i przydatne przedmioty. W całym systemie ekwipunku dopatrzyłem się kilku niedociągnięć, jednak powiem tylko o jednym najbardziej denerwującym. System przechodzenia pomiędzy levelami został napisany tak, aby po opuszczeniu danego obszaru, zostały w nim ciała oraz wszelkie zniszczenia jakie poczyniliśmy. Wszystko byłoby fajnie, gdyby nie to, że po powrocie do wcześniej opuszczonej przez nas strefy, po podejściu do zabitego przez nas wroga, znajdziemy w nim nowy ekwipunek. Nie ważne, że parę minut wcześniej wzięliśmy wszystko co miał przy sobie, on po prostu jako trup nabył nowe rzeczy. To taki malutki minus, jednak mnie mocno irytuje.

Recenzja gry S.T.A.L.K.E.R.: Cień Czarnobyla


 Niektórzy mogą pomyśleć, ”a po co to jedzenie i inne gadżety”. Otóż twórcy chcieli zrobić grę niezwykle realistyczną i musze przyznać, że to im się udało. Świadczy o tym fakt, iż nasz człowiek ma ograniczone możliwości udźwigu, odczuwa głód, zmęczenie, broń ulega zużyciu, zacina się itd. Jeżeli chodzi o strzelanie, to również jest ono świetnie zrobione. Wystarczy jeden celny strzał w głowę i przeciwnik pada na miejscu. Jeżeli zaś, ubrany będzie on w gruby pancerz, to nawet cały magazynek nie pozbawi go życia. Tak samo ma się sprawa odporności na strzały naszego bohatera.
Cała gra jest bardzo realistyczna i za to olbrzymi plus.

Kolejną rzeczą o której musze powiedzieć jest sztuczna inteligencja komputera. Tu twórcy pokazali prawdziwy kunszt, ponieważ większość grup czy też frakcji, zachowuje się w charakterystyczny dla siebie sposób. Jedni czekają aż ich zaatakujesz, inni atakują bezpośrednio, czy też próbują obejść Cie z flanki. Wiele jest strategi, jednak cel jeden - pozbawić Cię życia. Tak więc zdanie wypowiedziane przeze mnie na początku recenzji jest prawdą. Nie jest to strzelanka, w której weźmiemy sobie jakiś tam karabin i pójdziemy zabić całą grupę wojaków. Musimy wziąć pod uwagę to, że każdy z nich nie będzie stał jak słup i czekał aż przymierzymy i strzelimy mu w głowę. Jeżeli zobaczy jakąś skrzynię, pomieszczenie, drzewo lub inny przedmiot który da mu schronienie, na pewno z niego skorzysta. Co ciekawe, jeżeli zabijemy członka któregoś z zaprzyjaźnionych grup, tak że nikt nie będzie tego widział i słyszał, nic złego nam nie grozi. Jeżeli jednak nasz haniebny czyn zostanie zanotowany przez kogokolwiek, cała organizacja stanie przeciwko nam.


Pora powiedzieć nieco o grafice i związanych z nią tematach. S.T.A.L.K.E.R ma wręcz niesamowitą oprawę wizualną. Silnik ma olbrzymie możliwości i jeżeli macie na tyle mocne komputery, aby grać na największych detalach, z dynamicznymi światłami, to efekt który zobaczycie na swoich monitorach wprawi was w osłupienie. Ważne jest to, iż w grze zmienia się pora dnia, zmieniają się warunki pogodowe. W nocy, grę ułatwi nam latarka zamontowana na naszym ramieniu i tu kolejny plus dla twórców, którzy idealnie stworzyli motyw oświetlenia. Wszystkie efekty wybuchów są bardzo realistyczne. Jeżeli nasz człowiek znajdzie się w polu rażenia, to nie tylko odczujemy tego skutki, ale i je zobaczymy. Podczas naszych podróży czeka nas wiele ciekawych zjawisk wizualnych. Przykładem jest tu zbyt długie przebywanie w strefie mocnego promieniowania, podczas którego nasz ekran stanie się czarno-biały, a nasze umiejętności celności znacznie się obniżą, gdyż cały świat zacznie wirować. Kolejny zabieg zwiększający realizm gry. Bardzo ważna jest też niesamowita interakcja z otoczeniem. Każdy strzał czy wybuch zostawia po sobie ślady, uderzenie w skrzynie powoduje jej przesunięcie itd. Ogólnie grafika stoi na bardzo wysokim poziomie, jednak jak to bywa w tak obszernych produkcjach i tu twórcy nie ustrzegli się niemile wyglądających bugów. Latające ściany, znikające karabiny... co prawda jest tego niewiele, ale jest i nie można tego pominąć.


Recenzja gry S.T.A.L.K.E.R.: Cień Czarnobyla


Zanim przejdę do grywalności, powiem nieco o udźwiękowieniu. S.T.A.L.K.E.R ma bardzo dobrą, trzymającą w napięciu oprawę. Cały czas towarzyszy nam muzyczka, która wraz ze wzrostem tempa akcji, dopasowuje się i utrzymuje klimat. Wszystkie odgłosy wystrzałów broni, uderzenia o przedmioty, wybuchów, odgłosy charakterystyczne dla warunków pogodowych, głosy ludzi - wszystko zrobione tak jak należy. Oprawa dźwiękowa ogólnie stoi na bardzo dobrym poziomie.

Grywalność jest największym z atutów tego tytułu. Gra daje nam olbrzymie możliwości i jest totalnie nieliniowa. Możemy w dowolnym momencie wybrać zadanie, które mamy ochotę wykonać. Nic nie zostało z góry narzucone przez autorów. Questy są dość zróżnicowane, w jednych przyjdzie nam zdobyć jakiś artefakt czy element potwora, w innym zaś wcielimy sie w płatnego zabójcę i pozbawimy życia innego stalkera. Możemy również otrzymać zadanie zdobycia jakieś zmodyfikowanej broni, pancerza, obrony jakiegoś obozu oraz wiele, wiele innych, tak więc jak widać, jest w czym wybierać. Cały czas do naszej dyspozycji jest radar, na którym widnieje strzałka wskazująca nam cel naszej podróży.


Recenzja gry S.T.A.L.K.E.R.: Cień Czarnobyla


Oczywiście wcześniej musimy go sobie ustalić, a na to pozwoli nam palmtop, który jest bardzo ważną częścią naszego wyposażenia. Posłuży nam on jako mapa, dziennik, znajdziemy w nim spis zadań które aktualnie mamy wykonać, ranking stalkerów oraz niezwykle przydatną encyklopedię, która pozwoli nam na lepsze zapoznanie się oraz zrozumienie świata w którym przyjdzie nam toczyć walkę o pieniądze i życie. Wracając jeszcze do zadań, muszę powiedzieć, że trochę jestem rozgoryczony. Programiści studia GSC mieli ponad 6 lat, a w grze znalazłem wiele błędów. Chodzi głównie o błędy w questach, np. mam z kimś porozmawiać - robię to i nic. Jest takich baboli więcej i mógłbym to zrozumieć, ponieważ gra ta jest bardzo obszerna, jednak uważam, że posiadając tak dużo czasu, można było większą ich część wyeliminować.

Przyszła pora na podsumowanie. S.T.A.L.K.E.R: Cień Czarnobyla jest niewątpliwie grą wyjątkową. Posiada niepowtarzalną i rzadką fabułę, jest niezwykle realistyczna, daje olbrzymi wachlarz możliwości co sprawia iż jest niesamowicie grywalna, do tego przepiękna oprawa wizualna i świetne udźwiękowienie, które utrzymuje super klimat. Pomimo iż posiada kilka błędów i niedociągnięć, jest grą świetną i wartą polecenia. Jednym słowem jest to pozycja obowiązkowa dla każdego szanującego się gracza.




wtorek, 9 czerwca 2015

[ZAPOWIEDŹ] Submerged



Submerged to postapokaliptyczna gra akcji tworzona przez studio Uppercut Games, która swoją premierę będzie miała we wrześniu 2015 roku.

W grze pokierujemy poczynaniami młodej kobiety, która musi przeszukiwać ruiny w celu zapewnienia żywności i środków do życia dla swojego brata. Od naszych poczynań zależy jak daleko zajdziemy i czy uda nam się uratować życie najbliższego

Twórcy podkreślają, że w produkcji nie wszystko zostanie ukazane dosłownie, duże znaczenie będzie miała natomiast symbolika historii.


Uppercut Games
Źródło: http://www.gry-online.pl/S016.asp?ID=24909
Uppercut Games
Źródło: http://www.gry-online.pl/S016.asp?ID=24909
Uppercut Games
Źródło: http://www.gry-online.pl/S016.asp?ID=24909
Uppercut Games
Źródło: http://www.gry-online.pl/S016.asp?ID=24909
Tomek Depczyński

Trailer:


środa, 18 lutego 2015

[ZAPOWIEDŹ] Edengrad



Czekamy na pierwsze informacje o grze po udanej akcji na wspieram.to!

 https://wspieram.to/projekt/4760/edengrad-gra-post-apo-mmorpg



 

sobota, 10 stycznia 2015

[ZAPOWIEDŹ] Strefa Emisji



Strefa Emisji to postapokaliptyczna gra planszowa tworzona przez polski zespół i osadzona w klimacie serii Stalker.

Głównym celem gracza jest dotarcie do Sarkofagu położonego w centrum Zony przed współgraczami oraz w określonym czasie, zanim nastąpi wielka emisja kończąca grę. Gra przeznaczona jest dla od dwóch do pięciu osób, choć istnieje także specjalny wariant solo. Rozgrywka w zależności od ilości graczy będzie wynosić od dwóch do czterech godzin.


Pierwsze prototypy wyglądu planszy i żetonów dostępne na Tetconie.

Na początku rozgrywki gracze wybierają postaci stalkerów, w których to wcielą się w trakcie swojej przygody. Każdy z samotników posiada odmienne umiejętności, statystyki i ekwipunek, który będzie realnie wpływać na określoną drogę osiągnięcia zwycięstwa.

Parametry naszej postaci określone będą przez siedem głównych statystyk. Pierwszy ich opis został już udostępniony przez autorów gry:




W trakcie gry na stalkerów będzie czekać masa aktywności i przygód. W Strefie będziemy mogli polować na mutanty, a potem sprzedawać ich skóry i organy, a także pozyskiwać cenne artefakty ze śmiertelnie niebezpiecznych anomalii, które to poprawią statystyki naszej postaci, albo odkryją przed nami całkiem nowe umiejętności. Pełną ich listę możecie znaleźć TUTAJ.

Na najbardziej doświadczonych poszukiwaczy czekać będą cztery podziemne laboratoria pełne zagrożeń, ale i tajemnic do rozwiązania. Rozgrywkę będą dodatkowo modyfikowały rozmaite wydarzenia, które często będą wymuszały całkowitą zmianę strategii rozgrywki. Przykładem mogą być emisje, które to zmuszają graczy do szukania schronienia. Kiedy gracze zdobędą już odpowiednie wyposażenie i umiejętności, czeka ich decydująca wyprawa na północ, w kierunku sarkofagu.



Strefa Emisji w trakcie pierwszych rozgrywek na festiwalu Tetcon

Strefa Emisji zapowiada się jako świetna i bardzo klimatyczna gra planszowa, która z uniwersum stalker bierze to co najlepsze. Tym bardziej cieszy więc nas fakt, iż możemy być patronem medialnym tego świetnego projektu. Autorzy, nie traćcie zapału i do boju. Radioaktywne Recenzje czekają na kolejne informacje o grze!


Tomasz Depczyński
Radioaktywny Redaktor


Na końcu zapraszamy Was do zapoznania się z dotychczas udostępnionymi fragmentami instrukcji oraz polubienia fanpage'a Strefy Emisji, na którym znajdziecie najnowsze informacje dotyczące gry!










sobota, 6 grudnia 2014

[RECENZJA] This War of Mine



W dzisiejszych czasach jeśli w jakiejś grze mamy do czynienia z wojną, zazwyczaj wcielamy się tam w postać super-żołnierza bądź innego napchanego sterydami bohatera ludzkości. W niektórych wypadkach możemy co najwyżej stać się częścią jakiejś grupy rebeliantów sprzeciwiających się władzy, albo partyzantów dokonujących akcji dywersyjnych. Do tej pory praktycznie nie zdarzyło się, aby bohaterami wojennej produkcji byli zwykli, normalni ludzie w cywilu, a nie grupa wyszkolonych zabijaków siejąca pogrom w szeregach wroga. 

Na ten grunt wkracza właśnie This War of Mine, ze świetnym pomysłem i jeszcze genialniejszym klimatem. 

O nie, ta gra nie jest jedną z kolejnych strzelanek ukazujących wojnę jako konieczną obronę nijakich wartości- ona ukazuje co dzieje się z ludźmi którzy codziennie chodzą do pracy, mają rodziny oraz przyjaciół. Ukazuje co działoby się z większością nas podczas wojny... Panie i panowie, skalibrujcie radiodiorniki i nasłuchujcie wiadomości, gdyż oto nadchodzi najgorsze okropieństwo jakie można by pokazać na ekranach - rzeczywistość. Przed nami produkcja polskiego studia "11 Bit Studios". Oto This War of Mine!

 
Zbalansowane rozwijanie schronienia stanowi klucz do przetrwania.


Nie każdy trzyma kałacha w piwnicy

Po włączeniu gry wita nas proste menu, w którym mamy jedną, ale wielce sugestywną opcje do wyboru za pomocą której możemy rozpocząć rozgrywkę - ta opcja to "przetrwaj".
Po krótkim wprowadzeniu i paru cytatach ukazuje się nam gra, która już w pierwszej chwili kontaktu zaskakuję swoją oprawą wizualną. Nie znajdziemy tu ani fotorealistycznej grafiki, ani modnej ostatnimi czasy techniki pixel art, tylko pięknie wykonane tła, przypominające stylistyką rysunek. Co prawda filtr, który sprawia, że cała gra wygląda jak szkic można wyłączyć, ale jak dla mnie byłby to cios w klimat. Gra ukazuję następnie podstawowy zarys biograficzny postaci, które zostały nam wylosowane z dostępnej puli bohaterów. Zaraz po tym rozpoczynamy właściwą rozgrywkę.

Interfejs jest na tyle intuicyjny, że jego opanowanie nie jest zbyt wielkim problemem, ale warto tutaj zaznaczyć, że gra nie posiada żadnego samouczka ani wprowadzenia, dlatego osoby które nie są pewne swoich zdolności, lepiej niech obejrzą pierwsze chwile rozgrywki w internecie. Kiedy znamy już podstawy poruszania się zarówno ludźmi jak i kamerą przechodzimy do najważniejszej rzeczy na początek- czyli przeszukania domu, który przez najbliższe kilkadziesiąt dni będzie naszym schronieniem i fortecą. Na początku nie znajdziemy zbyt wiele wyposażenia - trochę jedzenia, części, parę przedmiotów nadających się na wymianę (np, biżuteria), oraz garstkę medykamentów. Mieliście nadzieje na jakąś broń? Nie tym razem, ponieważ na początku bronić się będziemy mogli jedynie gołymi rękoma. 

Ważną cechą gry jest cykl dnia i nocy. Kluczowym elementem jest tutaj gospodarowanie czasem, gdyż mimo wszystko nie mamy go zbyt wiele i często noc zastaje nas w środku prac. W dzień miasto przeczesywane jest przez wojskowych, a za każdym rogiem może spotkać nas pocisk snajpera, dlatego wszelkie wypady poszukiwawcze prowadzone są pod osłoną nocy. Warto tutaj wspomnieć o kolorystyce która nie tylko w nocy jest mroczna i czarno-biała. W dzień także nie uświadczymy bowiem zbyt wielu kolorów. Wszystko to buduję klimat szarego dnia, odbiegającego od luksusów i wygód, mającego nam uświadomić sytuację w której znaleźli się nasi podopieczni. 

Nie tylko zarządzanie czasem jest tu z resztą ważne - każdej nocy przydałoby się wysłać kogoś w poszukiwaniu przedmiotów potrzebnych do przeżycia jak i postawić strażnika na warcie, aby uniknąć niespodziewanych ataków na nasze schronienie. Część ocalałych musi następnie odsypiać nocne wędrówki w trakcie dnia, dlatego często w dzień pracować będzie tylko jedna osoba. Wszelkie rzeczy które będą nam niezbędne do przetrwania możemy w większości zrobić sami, aczkolwiek o samowystarczalności domu nie ma mowy. Z czasem możliwości będzie coraz więcej, będziemy mogli naprawiać broń, tworzyć własne leki, a nawet alkohol który przyda się do zabicia smutków bądź handlu z wojskowymi którzy chętnie skupują wszelkie trunki.



W nocy możemy oddelegować jednego z ocalałych do szabrowania okolicy. Całość lokacji gotowych do przeszukania dostępna jest do widoku na intuicyjnym ekranie.


"Człowiek człowiekowi wilkiem"

Jak okazuje się już niedługo po starcie gry, kiedy tylko służby porządkowe straciły panowanie nad sytuacją, moment bezradności natychmiast wykorzystali bandyci oraz szabrownicy. Są w środ nich tacy, którzy bez skrupułów wpakują w ciało naszych bohaterów ołów, są także i Ci, którzy napadną na nas w nocy kiedy jednego człowieka wyślemy na pomoc uwięzionej w ruinach sąsiadce. 

Gra nie wybacza błędów- na nic zdadzą się więc próby wczytania automatycznie nadpisujących się zapisów. Kiedy ktoś umrze, to zginie naprawdę i nigdy nie wróci już do grupy, a pozostali będą zrozpaczeni z powodu jego śmierci. Nasi domownicy mogą zresztą wpaść w depresję także z innych powodów - gra stawia bowiem przed nami wiele wyborów które niosą za sobą rozmaite skutki. 

Po udzieleniu przez nas bezinteresownej pomocy, np: ludziom zasypanym przez gruzy budynku nasi bohaterowie będą zadowoleni z faktu pomocy, a ich sumienie będzie czyste (jak i zresztą nasze) co przełoży się na lepszy nastrój w obozie. Podczas nocnych wypraw równie często staniemy jednak przed moralnymi dylematami- przymierać głodem czy obrabować niezdolną do obrony starszą parę mieszkającą na obrzeżach? Takie czyny niosą za sobą poważne konsekwencje, związane z psychiką naszych ludzi, ale także i naszą. 

 Moim zdaniem to właśnie w tym tkwi fenomen "This War of Mine" - jest to produkcja, w której autentycznie możemy poczuć piekło wojny na własnej skórze, oraz zmierzyć się z ciężarem naszych zbrodniczych decyzji.

Gra pod tym względem jest wręcz przepełniona klimatem i wręcz prosi się o to aby spróbować przejść ją jeszcze raz - z tym zaś nie ma żadnego problemu, bowiem zdarzenia losowane są z puli odgórnie ustalonych możliwych opcji. Niestety po pewnym czasie zaczniemy zauważać powtarzające się elementy. Grę da się ukończyć w dzień solidnego grania, bądź w parę z przerwami, ale nie zrażajcie się! Mimo tego, iż nie jest to może najdłuższa pozycja postapo, to jednak czas jaki w nią zainwestujecie zapewni wam wrażenia godne niejednej książki lub filmu.


Dużą zaletą gry jest jej losowość, która zachęca do powtórnej rozgrywki.

Dźwięki apokalipsy

Słowo należy także powiedzieć o genialnym soundtracku, który idealnie wkomponowuję się w charakter gry i umila nam zarówno swobodną egzystęcje w bazie jak i nocne, niebezpieczne eksplorowanie ruin. Autorem ścieżki dźwiękowej jest także Polak, przez co tym bardziej zapraszamy Was do zapoznania się z ścieżkami z gry:



Niewykorzystany potencjał dzieła idealnego

Możecie być pewni, że kawał roboty jaki odwaliło "11 bit studios" jest jak najbardziej godny waszego czasu, jest to bowiem produkcja wprost przepełniona klimatem i świetną mechaniką. Z przykrością muszę jednak stwierdzić, że gra mimo, iż wydaje się pełna zostawia pewien niedosyt. Raczej nie mam tu na myśli stwierdzenia, że niektóre rzeczy można byłoby zrobić lepiej - chodzi mi raczej o poszerzenie zawartości samego produktu, póki co bowiem gra starcza ledwo na tydzień zabawy. Mam szczerą nadzieję, że nastąpi to poprzez aktualizacje i z czasem ta produkcja będzie coraz bardziej dążyła do upragnionego ideału, do którego już teraz jest bardzo blisko!



Recenzja: Michał Sławiński

Dopiski o soundtracku i wyborach moralnych: Tomasz Depczyński


Trailer:





Gameplay:





   Platformy: PC

   Plusy:
     + Genialny klimat
     + Ciekawy system zarządzania bazą
     + Soundtrack
     + Klimatyczna oprawa wizualna
     + Wybory moralne
     + Prawdziwy surviaval - nigdy nie starczy nam czasu ani zasobów na zapewnienie wszystkich potrzeb

   Minusy:
     - Po pewnym czasie powtarzalność
     - Mocno uproszczona walka
     - Aż prosi się więcej zawartości!


   Sedno klimatu: Cały klimat, wybory moralne.



Radioaktywny Ranking! 
Jak oceniasz This War of Mine?



 



Podobał Ci się artykuł? Daj nam o tym znać!

poniedziałek, 24 listopada 2014

[ZAPOWIEDŹ] The Division



The Division to postapokaliptyczna gra sieciowa, będąca połączeniem gry akcji, Rpga i strzelanki. Całość sygnowana jest przez Toma Clancys'ego - niemal kultowego pisarza sensacyjnego za Stanów Zjednoczonych. Jak sygnatura znanego autora wpłynie na tło i fabułę, tej, jakby się na pierwszy rzut oka wydało zwykłej gry MMO? O tym dowiecie się z poniższego tekstu, ale już teraz zdradzę Wam odpowiedź - zapowiada się, że naprawdę dobrze!


Podczas rozgrywki w czasie rzeczywistym będziemy oglądać mapę postapokaliptycznego Nowego Yorku.

Akcja gry, której rys określił sam Tom Clancy rozgrywa się w niedalekiej przyszłości na terenie Nowego Yorku, który został wyludniony w skutek morderczej epidemii wirusa przenoszonego na skażonych banknotach dolarowych. Resztka ocalałej ludności jest w stanie zrobić wszystko by przeżyć za wszelką cenę, rozwijają się więc patologie i przestępczość.


Gra ma zachwycać prawdziwie next-genową oprawą graficzną.


Gracz wciela się w rolę członka tytułowego tajnego oddziału, stworzonego do zaprowadzenia porządku na terenie upadłej metropolii. Rozgrywka opiera się przy tym na wieloosobowej kooperacji, przez co cały oddział będzie składał się tylko z żywych graczy. Aby uchronić Nowy York przed całkowitą zagładą będziemy musieli wykonywać rozmaite misje i zadania na otwartym terenie miasta.

Walka będzie się odbywała w modelu znanym już m.in. z serii Ghost Recon, dominować więc będzie taktyczne podejście do rozgrywki, a także wykorzystywanie systemu osłon.

Produkcja zapewni także najwyższej jakości oprawę graficzna, a także nowatorski system w pełni zniszczalnego otoczenia.

Premiera The Division będzie miała miejsce już w 2015 roku.

Tomasz Depczyński
Radioaktywny Redaktor


Klimatyczny Trailer:





Gameplay: